قصه گویی به روش ایفای نقش و تاثیر آن در بهبود بچه ها اوتیسمی

نتایج یک پژوهش نشان می دهد قصه گویی به روش ایفای نقش، یکی از مداخله های درمانی موثر و مقرون به صرفه، برای بهبود عملکرد ارتباطی و اجتماعی بچه ها اوتیسمی است.

قصه گویی به روش ایفای نقش و تاثیر آن در بهبود بچه ها اوتیسمی

به گزارش خبرنگاران، اوتیسم یک اختلال نافذ رشد است که نقصان مداوم مهارت های ارتباطی و اجتماعی، الگوهای علایق، رفتار و فعالیت های تکراری و محدود، علائم مشخصه این بیماری است. قصه منبع غنی و شیوه و ابزاری خلاق، آسان و لذت بخش برای آموزش است. قصه گویی تنش فضای آموزشی و درمانی و نگرانی از نحوه عملکرد را به دنبال ندارد و می تواند مهارت های اجتماعی را به بچه ها آموزش دهد. محققان در پژوهشی با عنوان آنالیز تاثیر قصه گویی به روش ایفای نقش بر مهارت های ارتباطی و اجتماعی بچه ها اوتیسمی این موضوع را آنالیز نموده اند.

در این پژوهش که توسط سمیه سپه وندی، کارشناس ارشد دانشگاه آزاد اسلامی، محمد صاحب الزمانی، دانشیار گروه مدیریت دانشگاه آزاد اسلامی و حجت اله فراهانی، استادیار گروه روانشناسی دانشگاه آزاد اسلامی اجرا شده آمده است: روش قصه گویی دوجانبه ویژگی های فاصله و جذابیت موجود در قصه گویی در جلسات بازی درمانی را با هم ترکیب می نماید و به کودک یاری می نماید تا راهکار های متفاوتی را برای مسائل بیابد.

این پژوهش یک مطالعه نیمه تجربی، یک گروهی است که با مداخله محقق و اجرای قصه گویی به روش ایفای نقش بر واحدهای مورد پژوهش انجام شد. متغیرهای مورد مطالعه در این پژوهش شامل قصه گویی به روش ایفای نقش (متغیر مستقل) و تعاملات و رفتار و سلامت (متغیر وابسته) بچه ها اوتیسمی بود و این تحقیق بر روی یک گروه اجرا شده است. جامعه موردنظر در این پژوهش شامل کلیه بیماران مبتلا به اوتیسم بود که در مرکز اوتیسم شهرستان خرم آباد در سال 1396 پرونده داشتند و دارای معیارهای پژوهش بودند.حجم نمونه، 30 کودک اوتیسمی محاسبه شد. متاسفانه در این مرکز هیچ دختری پرونده نداشت و کلیه جامعه پژوهش پسر هستند.

روش اجرای مداخله به این صورت بود که پیش از آغاز مداخله، هدف مداخله، شیوه مداخله و طول مدت اجرای مداخله به معلم و والدین آزمودنی ها شرح داده شد و موافقت و رضایت آن ها برای همکاری جلب شد، بچه ها به شش گروه پنج نفره تقسیم شدند، مداخله طی 15 جلسه 45 دقیقه ای برای هر گروه انجام شد که در آن حداکثر سه داستان اجرا می شد.

گروه سنی موردنظر 16-6 سال بودند که تقریبا نیمی از آن ها زیر 10 سال و نیمی دیگر بالای 10 سال سن داشتند.اکثر مادران سن زیر 40 سال داشتند و اکثریت بچه ها با خانواده هایشان زندگی می کردند.

محققان در این پژوهش می گویند: نتایج آزمون های تحلیلی نشان داد که مهارت های ارتباطی و اجتماعی بچه ها مورد مطالعه قبل و بعد از مداخله تفاوت معنی داری داشتند. میانگین مهارت های ارتباطی قبل از مداخله 0.855 بود که بعد از مداخله به 1.24 رسید. میانگین مهارت های اجتماعی از 0.822 به 1.21 بعد از مداخله رسید. نقصان در مهارت های ارتباطی و اجتماعی مهم ترین ویژگی افراد اوتیستیک است و تغییرات هر چند کوچک در آن بسیار حائز اهمیت است. پیشنهاد می گردد مطالعات آینده بر روی هر دو جنس و با حجم نمونه بیشتری به صورت کارآزمایی بالینی انجام گردد و از دیگر روش های آموزشی جهت بهبود تعاملات نیز استفاده گردد.

این پژوهش در اولین شماره بیست ویکمین دوره فصلنامه علمی پژوهشی یافته که وابسته به دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی لرستان است منتشر شده است.

منبع: خبرگزاری ایسنا

به "قصه گویی به روش ایفای نقش و تاثیر آن در بهبود بچه ها اوتیسمی" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "قصه گویی به روش ایفای نقش و تاثیر آن در بهبود بچه ها اوتیسمی"

نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید